Cards are war, in disguise of a sport.

Omgaan met up- en downswings

Het volgende artikel ligt een beetje in de lijn van mijn vorige post. Daarin beschreef ik de enorme up- en downswings die ik al heb ervaren als pokerspeler. Mijn inziens ben ik hier nooit goed mee omgegaan, en daarom wil ik hier wel wat meer over schrijven. Ik wil vooral ingaan op de gelijkenissen én verschillen van enerzijds een upswing en anderszijds een downswing.

Zondagnacht, half 3. Je wint net je laatste sit n go van de dag. Alvorens je moe maar voldaan je pc afsluit, kijk je nog even naar je cashier. Voor de 6e dag op rij heb je meer dan 100$ gewonnen. Een gevoel van onoverwinnelijkheid en trots valt over je neer. Nog even de nodige hygiënische verplichtingen, en dan met een heerlijk gevoel in bed.

7 dagen later. Zondagnacht, kwart voor 4. Je verliest net je AK tegen JJ op de bubble van je laatste sit n go. Alweer een flipje verloren. Alweer een laatste blik op je cashier alvorens af te sluiten. Je hebt nog 20% van je bankroll van de week tevoren. Het lijkt alsof een steen van 10kg op je nek valt. Geen zin in tanden poetsen; direct in bed en nog een halfuur onrustig woelen in bed.

In beide situaties is volgens mij belangrijk om je spel daags nadien te analyseren. Kijken waar je het fout gedaan hebt, kijken waar je het goed gedaan hebt. Als goede speler zal je vaak merken dat je ongeveer even goed gespeeld hebt gedurende beide periodes, maar dat gewoon de kaarten net niet goed vielen. Als minder goede speler zal je vaak merken dat je in situatie 1 veel geluk gehad hebt. Daarom is het achteraf analyseren van je spel dikwijls nuttig, om te weten of je nou redelijk goed of redelijk slecht kan kaarten. Omdat die analyse en de kwaliteit daarvan samenhangt met je eigen kwaliteit als speler, lijkt het mij noodzakelijk dat je aan een goede speler vraagt om dit te doen.

Als goede speler zal je vaker upswings beleven dan downswings. Toch is het vaak zo dat die downswings veel meer impact hebben op jezelf, op je bankroll en op je spel. Het is heel gemakkelijk gezegd om 'rustig te blijven en gewoon je A-game te blijven spelen' maar moeilijker gedaan. Je gaat forceren, spots zoeken die er geen zijn, (te) licht en te vaak pushen, ... Volgens mij is een heel menselijke reactie, maar als je je ontwikkeling als pokerspeler niet in de weg wilt staan, moet je hieraan werken. In de volgende alinea zal ik een paar zaken beschrijven die voor mij helpen tijdens een downswing.

a) Bankrollmanagement. Je krijgt vaak de neiging om op hogere limieten te gaan spelen, om zo je verlies terug te winnen. Dit is absoluut uit den boze. Ik zou zelfs een strakker BRM hanteren. Bovendien vind ik dat je nog een soort 'lifebankrollfactor' moet toevoegen aan alle tabelletjes over BRM die je vindt. Deze bestaat dan uit een cijfer dat je moet vermenigvuldigen met het gewone BRM. Als het geld bv heel belangrijk is, stel ik voor om een factor 1,5 te gebruiken. Zo zijn je grenzen wat hoger en kan je makkelijker om met een aantal buy in s verlies. Omgekeerd geldt hetzelfde: als je het geld niet heel nodig hebt in je leven, kan je een iets losser schema aanhouden, met een factor 0,7 bv.

b) Uitcashen: Cash een deel uit van je geld en doe of koop er iets leuks mee. Dit geeft een lekker gevoel en zo weet je weer waarom poker zo leuk is.

c) Doelen stellen: stel jezelf nauwgezette doelen. Een mens heeft altijd iets nodig om naar toe te werken, iets te bereiken. Als je dit uitgebreid doet, ga je je terug focussen op je langetermijndoel, en niet op wat er vorige sessies allemaal gebeurd is.

En wat blijkt nu? Deze 3 zaken zijn ook diegene waarvan ik denk dat je die tijdens een upswing ook moet hanteren. Niet overmoedig worden (BRM), jezelf belonen (uitcashen) en niet berusten (doelen stellen) zijn 3 essentiële punten die vaak het verschil maken tussen winst of verlies.

Zo ben ik iets dieper ingegaan op een ietwat psychologischer aspect van poker. Speltechnische uitleg is er mijn inziens al genoeg én daarvoor ben ik niet de geknipte persoon. Deze trend wil ik dan ook een beetje aanhouden in de komende artikels. Ik hoop dat wie dit leest, hier toch iets van opsteekt. Graag sta ik ook open voor discussie, dialoog, ... over deze, mijn inziens ondergewaardeerde, materie.

2009 aan de hand van 3 momenten

Een jaarwisseling betekent niet alleen gezelligheid, lekker eten en leuke feestjes, maar het laat ook toe om je even aan zelfreflectie te wagen. Op pokergebied kan ik alles samenvatten aan de hand van 3 momenten.

1. 14 februari: ik heb een zeer goed excuus om te pokeren op valentijnsdag, dus ik speel een 10$ tourney op Everest. Blijkbaar zijn veel tegenstanders gefrustreerd door het eenzame bestaan op deze dag, waardoor ze checkraisen met air, afcallen met bottom pair, enz enz waardoor ik , mits het winnen van de nodige flips, dit toernooitje ship voor iets meer dan 1K dollars.

Voor mij was dit een bevestiging dat ik toch wel heel erg goed kon pokeren, en dat het puur pech was dat ik mijn zuurverdiende 3,5K had weggedonkt op een maand tijd. In 2007 en 2008 had ik namelijk een aardige bankroll bijeen gespeeld. Omdat ik toch zo heel goed kon kaarten, waren begrippen als bankrollmanagement, tiltcontrole, ... mij totaal vreemd. Mij kon niets overkomen en ik zou binnen de kortste keren een zeer luxueus studentenleven kunnen gaan leiden. Toen ik dus vol goede moed de 400 NL ging aanstampen met maar liefst 9 buy in's, bleek het pokeren toch niet zo simpel te zijn dan ik dacht, euh .. ik bedoel: had ik heel veel pech!

Achteraf gezien kan ik enkel dit zeggen: Poker beheerste toen mijn leven, op een zeer negatieve manier, maar ik zag dit zelf zo niet toen. Voor mijn ontwikkelings als speler, maar vooral als persoon kan ik nu zeggen dat het een goede zaak is geweest dat ik toen even met mijn neus op de feiten werd gedrukt.

2. mei: uiteraard had ik al mijn $ weer verspeeld door zoveel bad beats te incasseren, dat ik mijn geluk ging beproeven op Pokerstars. Ik had al veel positiefs gehoord, en omdat ik vaak 's nachts speelde, vond ik Stars aantrekkelijk omwille van de hoge traffic op nachtelijke uren.

Ik bouwde mijn bankroll alweer gauw uit tot 1K, toen ik alweer overmoedig werd. Ik maakte eigenlijk exact dezelfde fouten als in mijn periode op Everest. Deze voor mij zeer grote som geld verdween dan ook weer even snel als dat het gekomen was. Gecombineerd met het feit dat mijn studies rechtstreeks of onrechtstreeks enorm geleden hebben door mijn pokeraddictie, werd het toch eens tijd om serieus na te gaan denken over poker en hoe ik dit in mijn leven zou gaan invullen.

3. 21 december: ik had besloten het pokeren een tijdje te laten voor wat het was. Ik speelde nog wel, maar vooral live, met vrienden én voor de lol. Online speelde ik wel eens, maar niet meer met de bedragen van weleer. Toch begon het in het najaar weer te kriebelen, en wou ik terug serieus beginnen spelen. Reflecterend over alle fouten die ik in het verleden had gemaakt + door veel te proberen bijleren door video's, boeken, handanalyses op PC, enz gaf ik poker nog een 'laatste' kans en deed ik nog eens een storting.

Al gauw ging het de goede richting uit met de bankroll. Dit had ik natuurlijk nog al meegemaakt, maar toch voelde het anders. Ik dacht immers veel meer na over de handen, maakte beslissingen op een veel consistentere manier en hield me aan bankrollmanagement. Toen ik dan ook nog enkele keren in de chat te lezen kreeg : 'you're a tough player to beat', kon ik helemaal voldaan het jaar afsluiten, maar vooral vol goede moed vooruitkijken naar 2010, waarin ik hoop om deze positieve lijn door te trekken. Dit betekent geen zieke swings meer (BRM!), niet broke gaan en poker een nuttige invulling in mijn leven te geven.